Jules Klock, Achter de Lijmfabriek.

Achter het lèèmfabriek,

Mou het zo goued èn riek

Doa haan vieë malkaandre de leifde gezweure

Terwèèl de bassèng van’t kennââl weur bevreure

Iech leet oech dââl èn’t grââs

Dzjieë waart zoe roeëd as ‘n kjââs

Iech zee: “Och mètske, hèt toch ginne schriek

Achter het lèèmfabriek

                                                                                                                                                       

Rappleer dzj’oech nog, ‘t weur néûjaarnach

Vieë weure bè Wolfs an’t walse

Wèè iech oech zoe obese bezoueg

Toeën gouf iech oech doa zoe’n malse

Dzje haat e bliek bleu blouwske âân

E schoe preupel himmeke bè kèntjes

‘ne Cache-corslee bè lientjes âân

Èn dzje reuk toch zou goued naa de mentsjes

 

Het Lijmfabriek, Jules Klock, 1883-1971